• 1
Download Free Templates http://bigtheme.net/ Websites Templates

 

5/4/2017


 Ο γυάλινος ποιητής και ο δρομέας


Μέσα στα όρια της 'οχυρωμένης Λευκωσίας' (εντός των τειχών πόλη), και συγκεκριμένα στον κήπο προπύργιο Αμμόχωστος, στην Πύλη Αμμοχώστου, μπορεί κανείς να εντοπίσει τον γυάλινο «Ποιητή» του  Κώστα Βαρώτσου. Ο παραμελημένος κήπος, που πλέον χρησιμοποιείται ως χώρος στάθμευσης, θα χαρακτηριζόταν επιεικώς ως απομονωμένο και δυσανάλογο σημείο σε σχέση με το μέγεθος και τη σημασία του «Ποιητή».

Ο «Ποιητής» φιλοτεχνήθηκε το 1983, και είναι το πρώτο μεγάλων διαστάσεων τρισδιάστατο έργο του Κώστα Βαρώτσου από γυαλί και σίδηρο. Το γλυπτό αντικατοπτρίζει όλες τις αναζητήσεις του καλλιτέχνη σε σχέση με την ύλη, το χώρο και την ιστορική στιγμή. Στην τεχνική και την οπτική αυτή στήριξε ο Κ. Βαρώτσος όλη τη μετέπειτα ανοδική του πορεία στη δημιουργία έργων για δημόσιους χώρους σε χώρες όπως η Ελλάδα, η Ιταλία, η Ισπανία, οι ΗΠΑ και η Ελβετία.

Ο «Ποιητής» είναι αιχμηρός, εύθραυστος, επιθετικός, εκρηκτικός. Όπως αναφέρει ο ίδιος ο καλλιτέχνης σε συνεντεύξεις του, ανέλυσε τον «Ποιητή» με λογοτεχνικό τρόπο κι έτσι έφτασε στο γυαλί. Ήδη χρησιμοποιούσε διαφανή υλικά όπως πλαστικά ή πολυεστέρα. Στο γυαλί ανακάλυψε ένα υλικό, το οποίο περιέγραφε ιδανικότερα το χώρο και ταυτόχρονα το χρόνο. Βάζοντας το ένα κομμάτι γυαλιού πάνω στο άλλο ήταν σαν να μετρούσε: ‘ένα, δύο, τρία, τέσσερα…’. Ενώ διαμόρφωνε το χώρο, αποτύπωνε και το χρόνο. Το γυαλί είχε την ισορροπία χώρου-χρόνου. Η μέτρηση ήταν ο χρόνος και το ίδιο το γυαλί ήταν ο χώρος.

Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, δημιούργησε μια δεύτερη εκδοχή του «Ποιητή» στο δάσος της Καζακαλέντα της Ιταλίας, από πέτρα αυτή τη φορά. 

Ο «Ποιητής» αποτελεί επίσης τον πρόδρομο του πασίγνωστου «Δρομέα» που βρίσκεται πλέον επί της οδού Βασιλίσσης Σοφίας, απέναντι από το ξενοδοχείο Χίλτον και την Εθνική Πινακοθήκη, στην Αθήνα. To γλυπτό κατασκευάστηκε και τοποθετήθηκε αρχικά στην Ομόνοια. Ο ίδιος ο καλλιτέχνης σε συνέντευξή του αναφέρει: «Έχω δημιουργήσει δεκάδες ανάλογα έργα σε όλο τον κόσμο και κανείς ποτέ δεν τα μετακίνησε. Αυτό έχει συμβεί μόνο στην Ελλάδα και την Κύπρο».

 Όπως ο «Δρομέας», έτσι και ο γυάλινος «Ποιητής» κατασκευάστηκε και τοποθετήθηκε αρχικά στην πλατεία του «Όχι», μέσα στον εσωτερικό χώρο των τειχών της Λευκωσίας, και αργότερα επίσης μετακινήθηκε στον κήπο προπύργιο Αμμόχωστος.

Ο «Δρομέας» δημιουργήθηκε τον Αύγουστο του 1988 στο πλαίσιο της καλλιτεχνικής δράσης «Δρώμενα» που διοργάνωνε ο Δήμος Αθηναίων και εκφράζει μία πρωτογενή πολιτισμική πρόταση. Η Ελλάδα είναι αυτό ακριβώς. Ένα βουνό ‘μπάζα’ ιστορίας, στα οποία πρέπει να δώσουμε μία νέα κίνηση. ‘Μπάζα’ ιστορίας, με την καλή έννοια βέβαια: πέτρα, σίδερα, και χώμα από γκρεμισμένη οικοδομή που μπορεί και πρέπει να ανοικοδομηθεί.

Πρέπει να λειτουργήσουμε ανά-συνθετικά. Αυτά τα ‘μπάζα’ πρέπει να τα ανασυνθέσουμε σε μια καινούργια κίνηση. Αυτό είναι ο «Δρομέας». Και αυτό συνδέεται και με την πραγματική ουσία του Ελληνισμού. Ο Ελληνισμός δεν είναι γεωγραφική υπόθεση. Είναι μια υπόθεση οικουμενική. Άλλο η Ελλάδα ως οριοθετημένος γεωγραφικός χώρος, άλλο ο Ελληνισμός. Ας αφήσουμε το βλέμμα να βυθιστεί στην κίνηση, τον όγκο, την ιστορία και το βαθύ νόημα των έργων. Ας αφεθούμε στη δυναμική του δρομέα και το λυρισμό του γυάλινου ποιητή. Τα δύο συγγενή γλυπτά θα μας πούνε τα υπόλοιπα…

  

Επί της οδού Βασιλίσσης Σοφίας, απέναντι από το ξενοδοχείο Χίλτον και την Εθνική Πινακοθήκη, στην Αθήνα.

 
Στον κήπο προπύργιο Αμμόχωστος, στην Πύλη Αμμοχώστου

 


Στον κήπο προπύργιο Αμμόχωστος, στην Πύλη Αμμοχώστου

 

 


 

Κείμενο: Bάσια Νάκου
Φωτογραφίες: Snap City